Bij de tweede adventszondag: laat ruig land vlak worden

In de vier adventsweken is er in de kerk weer een symbolisch (bloem-) stuk, dat er elke week een beetje anders uitziet. Basis is steeds een driehoek waarvan de zijden symbool staan voor geloof, hoop en liefde. Op de tweede zondag van Advent kijken we naar Johannes de Doper; hij werd de wegbereider voor de Messias.

Hoor, een stem roept:

‘Baan voor de HEER een weg door de woestijn,
effen in de wildernis een pad voor onze God.
Laat elke vallei verhoogd worden
en elke berg en heuvel verlaagd,
laat ruig land vlak worden
en rotsige hellingen rustige dalen.
De luister van de HEER zal zich openbaren
voor het oog van al wat leeft.
De HEER heeft gesproken!’

(Jesaja 40 vers 3, 4 en 5)

Bij de driehoek, zien we een pad van donkere stenen, het ruige land. Zoals Johannes de weg vrijmaakte voor Jezus, mogen ook wij de weg naar elkaar zoeken, gladstrijken wat in de weg staat om elkaar te zien én te ontmoeten. De witte cyclamen zijn symbool voor de bloei die ontstaat waar mensen wegbereider worden voor elkaar. Er komt steeds meer licht door de twee kaarsen die nu branden.

Dit vind je misschien ook leuk...